De Deventer Dichter

Welkom! Op deze site vindt u  alle Deventer stadsgedichten en achtergrondinformatie over alle Deventer Dichters.

De Deventer Dichter becommentarieert bijzondere momenten in en rond om Deventer met poëzie. Iedere Deventer Dichter doet dat op geheel eigen wijze. Sinds 2005 wordt om de twee jaar door een selectiecommissie een nieuwe Deventer Dichter gekozen die voor twee jaar het werk vervult. Het is de opdracht van de Deventer Dichter om belangrijke momenten, veranderingen en ontwikkelingen in en om Deventer vrij en naar eigen keuze te benoemen, uit te vergroten en ook te bekritiseren. De Deventer Dichter wordt gesteund door de gemeente Deventer.

Lees hieronder het nieuwste gedicht en het laatste nieuws.




Nieuwste gedicht

bevroren beesten

vandaag rust ik op een beeld van paarden
die als jonge veulens rollen
hun spel gevat in onbeweeglijk brons

alsof ze in hun vreugde onderbroken werden
door een basilisk wachten ze
op een goede afloop van hun verhaal

een held die Bathmen ontzet met spiegels
het fabeldier onschadelijk maakt
de paarden hun vrijheid schenkt

het zal niet voor vandaag zijn vrees ik
ga mijns weegs terwijl
de bevroren dieren wachten

in hun slaap bewegen


Wibo: “Ik las op internet dat deze paarden de bevolking van Bathmen symboliseren, die van hard werken kwamen tot vertier en cultuur. Zitten ze daar in vast, vroeg ik me af? Dat is natuurlijk altijd de makke met stilstaande beelden, ze vangen alles.”



Laatste nieuws

lezerssociëteit Praamstra

we worden een besloten groep
een select gezelschap dat
in hoekjes van banken kruipt
om zich te verliezen in
zoveel tijd als er nodig is
om nog even dit hoofdstuk uit te lezen

je doet de deur open
heet ons welkom
gastheer op ons volgend avontuur
we lezen met scheve hoofden namen
haken aan een titel in een gangpad
je fluistert hier en daar advies

en leidt ons stil naar onze
stoelen sofa’s vensterbanken
schenkt onze glazen vol
de woorden mogen weer
meerlettergrepig de boeken vuistdik
je tekent tevreden de leesuren op

“Op 26 januari vierde boekhandel Praamstra zijn 125-jarig bestaan. Voor dit heuglijke feit schreef ik een gedicht voor Chrisjan en zijn vrouw Paula, die de winkel sinds 1974 leiden. Ik had het naar aanleiding van een krantenbericht nog met Chrisjan over ontlezing en of er nog een toekomst was voor boekhandels. Zelf denk ik dat er altijd gelezen zal worden, al wordt het misschien minder. Over nog eens 125 jaar zou Praamstra misschien een besloten sociëteit kunnen zijn voor de ware liefhebbers van het woord.”